osiemdziesiąt jeden

po raz kolejny niszczę to na czym mi zależy. dlaczego jestem tak głupia? jak zwykle, trwam przy swoim, uparcie się wykłócam, co przynosi jeszcze gorszy skutek. muszę stąd uciec. przemyśleć wszystko. to co się dzieje, jest nie do opisania, mój umysł przepełniony najgorszymi scenariuszami. jest mi przykro.. jakbym się nie starała i tak wszystko spartaczę. ranię siebie, i przy okazji wszystkich dookoła. to bez sensu. ostatnio te słowa idealnie do mnie pasują. moje życie, decyzje, przemyślenia, wybory -b e z  s e n s u. jestem jedną wielką porażką. i nie, nie użalam się nad sobą. może i płaczę z byle powodu, ale jest to dla mnie odreagowaniem, upust dla emocji. nie zasługuję na Ciebie.